Carnavalszondag 2011. Terwijl de Vasteloavendfans zich voorbereiden op weer een lange dag van ont-stressen, daagt mijn uitpuilende kast mij uit het gevecht aan te gaan met het ordenen van tijdschriften en ander naslagwerk. Ik twijfel, want er staat wat anders op het programma: mijn boek moet af! Ik berust me in de ervaring dat moeten en schrijven niet samengaan aangezien dit de benodigde inspiratie zal tegenwerken. Opruimen dus en wie weet..
Mijn oog valt op een titel uit een Happinez-bijlage van oktober 2008: "Geloof in je eigen verhaal." Het artikel gaat over Sven Bullaert, ontwerper voor het tassenmerk Kipling.
- Sven vloog voor Kipling de hele wereld over. Hij was een perfectionist en zoals de meeste perfectionisten kwam ook Sven zichzelf tegen tijdens een businessverblijf in Tapei. Na een zoveelste dag werken ging hij de stad in, langs bars en disco's. "Puur om mijn brein vol te proppen met beelden om te weten wat de trends waren bij de jongeren in Tapei. Ik had voor de nieuwste collecties veel input nodig." vertelt hij. Halfdronken liep hij na middernacht door de straten en stort neer. Eenmaal aangekomen in zijn hotel begon hij een brief aan zichzelf te schrijven met drie kernvragen: wie ben ik? Waar kom ik vandaan? Waar ga ik heen? Zijn antwoord resulteerde in het simpele Ik Ben. Dit moment was het begin van het I-AM concept: ontwerp en verkoop van schoenen en kleding. Op meer dan 300 plekken wordt zijn turningpoint-verhaal vertaald in zijn corebusiness. "Het grote verschil is dat ik nu de samenhang der dingen beter begrijp en niets meer probeer te forceren. Want één ding staat voor mij vast sinds "het moment": alles heeft zijn tijd en ritme. Als je gelooft in je verhaal en datgene doet wat je graag doet, dan volgt de rest vanzelf". -
Ik blader verder in deze editie van Happinez. Ik stuit op een door mij handgeschreven notitie bij een artikel over "De weg naar geluk": Meitie -oktober 2008, wie ben ik en waar sta ik voor??- Een periode waarin ik blijkbaar nog driftig op zoek was naar antwoorden op de welbekende levensvragen. Dan is het niet meer dan logisch dat Sven's verhaal mij toendertijd niet was opgevallen. Zo zie je maar weer dat je datgene eruit pikt wat van toepassing is op je eigen situatie. En dat dit altijd te maken heeft met tijd en ritme.
Ik besluit mijn opruim-actie te staken en open vol inspiratie de map: "Boek: See & Act, de reis".
